• Daisy - Wonen in de Winkelstraat

Binnenkijken bij...Huisje Muisje

Vandaag hebben we eens een andere soort binnenkijker: we gaan namelijk het verhaal lezen van Huisje Muisje en hoe zij terecht is gekomen waar ze nu is terecht gekomen. Lees je met ons mee?

Toen Daisy mij vroeg een gastblog te schrijven voor haar “binnenkijken bij...”, wist ik mijn antwoord direct: JA! Dus hier ben ik dan. Laat ik even beginnen met mijzelf voorstellen.


Ik ben Marly (23) en woon sinds februari 2020 samen met mijn vriend Huub (25) in Helmond. Dat samenwonen ging niet helemaal volgens planning. Althans, samenwonen wilden we zeker, maar dat het zo snel zou gaan, had niemand verwacht. Ik neem jullie mee terug naar 2019…


HUREN OF KOPEN?

Eind 2019 besloten we allebei dat we klaar waren voor de volgende stap: samenwonen. Eigenlijk waren we er allebei vooral aan toe om op onszelf te wonen. En hoe gek het ook klinkt: samen een huis kopen of huren is nou eenmaal goedkoper dan alleen. Omdat we eigenlijk nog niet heel goed gesproken hadden over wat we nou precies voor eisen hadden, begonnen we echt heel voorzichtig met zoeken. Hij keek naar huurhuizen, want ‘wat als we uit elkaar gaan?’. Ik keek naar koophuizen, want ‘dat is goedkoper’. Op dat moment werkte ik wel al fulltime, maar was Huub nog aan het studeren. Dus een huis kopen was waarschijnlijk niet heel realistisch geweest, financieel gezien dan.


Inmiddels zijn we ook de website Wooniezie in de gaten gaan houden. Dat is een platform waarop de huurwoningen in Helmond – en ook een aantal steden daarbuiten – komen te staan. Je schrijft je dan in op een woning en moet dan maar hopen dat jij wordt uitgeloot. Jammer genoeg eindigden we steeds op plek 300 of zelfs 900 van de minstens 1000 inschrijvingen. Dit zou een lange zoektocht gaan worden zo… Maar ach, we hadden de tijd en echt geen haast!


HET MOEST ZO ZIJN

Naast Wooniezie hielden we ook Funda in de gaten en zelfs marktplaats bekeek ik regelmatig. Op dat laatste platform vonden we begin januari 2020 een, naar ons idee, geschikte woning. Een paar dagen later mochten we al komen kijken. Het was een voormalig kantoorpand tegen het huis van de verhuurder aan. De benedenverdieping was verdeeld in aparte kamers: aparte keuken, aparte woonkamer, aparte eetkamer. Mét een redelijke badkamer en boven drie slaapkamers.

“Ja, ik wil!’, riep ik eigenlijk meteen toen we terug in de auto zaten. Maar zowel Huub als mijn schoonvader zagen het nog niet zo zitten. Na veel gepraat was de conclusie dat ik té graag wilde. Met als valkuil dat ik heel wat minpunten over het hoofd zag. Ons huisje zou nog wel komen, maar niet op dat moment. Jammer maar helaas.


Eenmaal thuis van de bezichtiging, belde mijn vader mij op: “Marly, voordat je vertelt over het huis moet je eerst even mijn berichtje lezen!”. Hij stuurde me een appartement door in Brouwhuis, een paar straten achter het ouderlijk huis van Huub. En toen belandden we in een rollercoaster.


Ik stuurde de verhuurder een berichtje, drie dagen laten gingen we bezichtigen en diezelfde avond hadden we ineens “ja” gezegd op een huurwoning. Een week later, op 1 februari, werden de contracten al getekend en hadden we de sleutels van ons eerste huis. WOW!


IN EEN RAP TEMPO

Eenmaal met de sleutel in onze handen kon het schilderen beginnen, waarna we de vloer en plinten konden leggen en niet heel veel later ook de meubels in elkaar konden zetten. Na twee weken van klussen en heel veel sjouwen, gingen we op 15 februari officieel over. Als je mij een jaar eerder had gevraagd waar ik op 15 februari 2020 zou staan, dan had ik never nooit kunnen bedenken dat ik in mijn eigen huis zou slapen.


En toen stond de wereld op z’n kop door welbekende Tante C. Bam, daar zat je dan. Ineens fulltime thuis, nergens naar toe kunnen. Toen de verveling echt toesloeg, ben ik mijn Instagram account @huisje.muisje begonnen. Het leek me leuk om ons huisje te delen met anderen. Vooral omdat ik zo ontzettend trots was op ons en alles zo mooi vond! En schijnbaar was ik niet de enige… Mijn account groeide in nog geen jaar tijd uit tot een achterban van 3000 volgers. Daar ben ik tot op de dag van vandaag nog heel trots op en dankbaar voor. Toch nog een voordeel van Tante C J


HET MOEST ZO ZIJN

Inmiddels zijn we bijna een jaar verder en hebben we er ook echt ons huis van gemaakt. In een jaar tijd hebben we het iedere week gezelliger gemaakt. Nieuw lampje, nieuw kastje, nieuw plantje. Als ik terugkijk naar de afgelopen periode, dan past de quote “het moest zo zijn” echt bij dit hele proces. De hele zoektocht, de struggles daarna en de nieuwe uitdagingen die gaan komen.

Het moest zo zijn….



110 views0 comments

Recent Posts

See All